Beernem

15-09-11

Jacqueline Creytens, over cultuur...

jacqueline.jpg

Jacqueline Creytens kan men niet wegdenken uit het cultureel leven van Beernem. Deze bezige bij is al jaren lid van het Davidsfonds, van de Cultuurraad en van de beheerraad van het Ontmoetingscentrum De Kleine Beer, zonder daarbij nog alle activiteiten en bestuursvergaderingen te vergeten van Markant. Jacqueline gaat met cultuur slapen en staat er mee op.

Deze gepensioneerde kleuterjuf heeft een mooi en positief ingesteld leven opgebouwd, ondanks eerdere tegenslagen in haar leven. Elf jaar geleden overleed haar man, na een slepende ziekte, maar thans staat Jacqueline midden het cultureel leven met steeds een glimlach op haar lippen en helpende handen waar nodig.

Sinds wanneer ben je  lid van het Davidsfonds?

“Ik geloof dat het eind de jaren zestig moet geweest zijn, toen ik via de toenmalige bestuursleden Gaston Coeckelbergs en pater Joris Vlaminck me als lid van het Davidsfonds opgaf. Al die jaren hou ik me met cultuur bezig. Thans probeer ik bij de leden aan huis te gaan voor het vernieuwen van hun lidkaart. Elk jaar opnieuw kan men lid worden of het lidmaatschap verlengen door twee boeken aan te kopen. Ook de activiteiten van het Davidsfonds spreken me erg aan. Alleen de cultuurreizen vind ik nogal aan de dure kant. Trouwens ik sta daar niet alleen mee, want ook andere mensen hebben al laten weten dat deze reizen vrij duur zijn. Momenteel zetelen we met ongeveer twaalf personen in het bestuur en maandelijks hebben we een vergadering om het programma te bespreken”.

Hoe komt het dat je zo’n belangstelling voor cultuur koestert?

“Het kan misschien vreemd klinken, maar ik hou enorm van podiumkunsten. Theater, voordracht, zang enz…, zijn aan mij besteed. Ik wil dan ook zoveel mogelijk activiteiten meepikken. Als ik het programmaboekje van het OC De Kleine Beer ontvang, dan markeer ik meteen alle evenementen, die ik heel graag zou willen bijwonen. Ik kan je verzekeren, dat er weinig zaken overblijven die me onberoerd laten. Bij sommige activiteiten waarbij ik nog twijfel om ze te gaan meebeleven, zet ik soms een vraagteken. Achteraf hak ik dan de knoop door om er al of niet naartoe te gaan”.

Hoe zit het eigenlijk met de cultuurprijs door de Cultuurraad gepromoot?

“Na een lange inactieve periode werd binnen de Cultuurraad  gezocht naar een nieuwe invalshoek. Ik denk dat we deze hebben gevonden met het naar voor brengen van een vijftal thema’s. Dit jaar komt beeldende kunst aan bod. Na een eerder valse start, want normaal had alles moeten binnen zijn voor 30 maart, hopen we dat we tegen 30 september, toch enkele kandidaturen binnenkrijgen. Tot nu toe staan we nog steeds nergens, want er is nog niets binnen gekomen”.

Vind je niet dat het ligt aan de thema’s. Zo moet bijvoorbeeld een schrijver x aantal jaren wachten vooraleer aan de beurt te komen?

“We dachten dat de thema’ s zouden aanslaan, maar blijkbaar is dat niet het geval. Misschien komen er toch nog kandidaten zich aanmelden. Bij deze wil ik een oproep doen aan beeldende kunstenaars om zich in te schrijven”.

Wat is je taak in de beheerraad van het OC De Kleine Beer?

“Ik ben erin gerold als afgevaardigde van de Cultuurraad. Hier proberen we de activiteiten te bekijken en deze vast te leggen. We stellen er het activiteitenboekje samen. Onze voorzitter Geert Craeynest zetelt er samen met de schepen van cultuur Carine Janssens en natuurlijk ook Conny Lambert. We zoeken ook naar niet al te dure voorstellingen. We bekijken programma’s van andere zalen en proberen dan iets vast te leggen”.

Je hebt eigenlijk tijd te kort?

“Dat is een feit. Toch probeer ik alles waarin ik geëngageerd ben zeer correct en secuur uit te voeren. Ik vind dat als je iets wil doen, je het goed moet doen. Zelf heb ik geen voorkeur voor het een of ander. Alles gebeurt spontaan. Daarnaast ben ik ook nog lid van Markant en probeer ik elke week een wandeling van ons groepje Nordic Walkingleden mee te doen”.

Je bent nu al enige tijd gepensioneerd, wat deed je vroeger?

“Ik ben de dochter van een rijkswachter en mocht van mijn ouders de normaalschool volgen, maar niet in Brugge, maar in Dendermonde, dus op internaat. Ik ben toen kleuterjuffrouw geworden en vandaag de dag kom ik regelmatig oud-leerlingen tegen, die me nog steeds herkennen. Dat doet me nog altijd deugd. Ik heb ook leren accordeon spelen en nam mijn trekzak mee naar de klas, om er kinderliedjes te spelen”.

Zijn er nog zaken waarmee je je schaarse vrije tijd kunt invullen?

“Recentelijk heb ik me ingeschreven voor de computercursus voor senioren. Ik vind dat ik  mee moet zijn met mijn tijd. Wat ik graag zou willen, is dat er meer theater in onze gemeente aan bod komt. Zo zijn we erin geslaagd om Chris Lomme en Jo Demeyer vast te leggen voor december. Ze moeten nog met hun stuk in première gaan en wij hebben ze al geboekt, dus we kunnen stellen dat we niet bij de pakken blijven zitten. Ondanks ons klein budget, slagen we er toch in kwalitatief mooie stukken naar Beernem te halen. Als je dat vergelijkt met andere zalen, staan we zeker niet achter. Ook mag het talent van eigen bodem meer aan bod komen. Zo denk ik bijvoorbeeld aan Arne Vanhaecke, Jackobond of Frank Adam. Verder lees ik heel graag het vakantiemagazine van de Krant van West-Vlaanderen. Dat wordt echt door mij verslonden. Ik reis graag naar zuidelijke landen”.

Was je een strenge kleuterjuf?

“Naar het schijnt was ik geen gemakkelijke. Mijn pa was wel rijkswachter, maar hij was een gemoedelijke man. We woonden toen in het gemeentehuis. Misschien komt het door het feit dat ik een streng uitzicht heb, maar ik had graag dat alles ordentelijk verliep. Toch heb ik heel wat respect weten af te dwingen, want nog steeds word ik aangesproken met juffrouw Jacqueline”.

 

21:01 Gepost door Reginald in Cultuur | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.