Beernem

23-06-11

Annabelle Sneyaert terug van drie maanden Ecuador

studente.jpg

Annabelle Sneyaert studeert aan de Katholieke Hogeschool Leuven voor vroedvrouw en zit in haar laatste jaar. Een stage van drie maanden in het buitenland werd door deze 22-jarige studente gretig meegenomen en ze koos voor het Latijns-Amerikaanse land Ecuador, waar ze terecht kwam in een ziekenhuis en voor heel wat verrassingen kwam te staan, maar er zich geduldig doorheen worstelde.

Annabelle Sneyaert kon kiezen tussen verschillende mogelijkheden in Latijns-Amerika, Suriname en Afrika, maar koos toch voor Ecuador. “Ja vooral voor mijn Spaans, want ik had al twee jaar deze taal geleerd. Wellicht hebben mijn Filippijnse roots er ook iets mee te maken”, aldus Annabelle Sneyaert, die heel wat administratieve formaliteiten diende te vervullen alvorens te vertrekken. Op 7 februari vertrok Annabelle Sneyaert, die ook een beurs van 1.000 euro meekreeg, met nog twee andere meisjes. “Ik werkte gedurende drie maanden in het Soto Major en verbleef in een gastgezin bij Martha Castor, een lief madammeke met drie kinderen. Op deze manier kwam ik in contact met de lokale bevolking. Gedurende drie dagen per week werkte ik zo’n twaalf uur per dag. Daarna waren we vier dagen vrij om het land te verkennen en ieder weekend trokken we ergens naar toe. Wat me het meest opviel is hun open cultuur. Iedereen leeft er meer op straat. Daarnaast is het ook een serieuze machocultuur. De mannen fluiten ieder meisje na, hoe lelijk ze ook mag zijn, maar ze blijven echter gentleman. In de hoofdstad Guayaquil is de criminaliteit zeer groot geworden. Dagelijks worden daar twee mensen vermoord. Vooral van valse taximannen moet je opletten”, geeft Annebelle mee.

President

In 2007 werd een vzw opgericht door Martine Moaerts, onder de titel Vroedvrouwen voor Ecuador. “Toen zij haar stage deed, waren er nog veel schrijnende toestanden en ze besloot daar iets aan te doen. Het prenataal onderzoek wordt in de hand gewerkt en men poogt het sterven van vrouwen, die bevallen te vermijden en ook de sterftecijfers van de baby’s bij geboorten te minimaliseren. Zij gaat iedere jaar mee met de studenten van Leuven en dat was voor ons toch een grote hulp. Wat me opviel is dat de welvaart in Ecuador toch serieus is gestegen. De huidige president Rafael Vincente Correa doet heel veel moeite om het niveau op te krikken. De gezondheidszorg staat echter nog in de kinderschoenen, maar hij is er toch mee bezig”, aldus Annabelle, die weinig of geen heimwee kende. “Via Skype en Facebook had ik wel contact met het thuisfront. Thans heb ik wel wat heimwee naar Ecuador. Je kan het land bezoeken en je krijgt bepaalde ervaringen mee. Ik heb er  niet alleen veel geleerd, maar ook mooie dingen kunnen zien”, aldus Annabelle, die ook wat mindere momenten meemaakte. “In het hospitaal is er een zeer groot verschil met België, want daar heb je twee grote zalen waar heel wat bedden naast elkaar staan. Daar wachten de vrouwen tot ze tien centimeter opening hebben. In de tweede zaal staan twaalf bedden naast elkaar, waar enkele vrouwen samen aan het bevallen zijn. Privacy bestaat er niet. Het schrijnendste is de vrouwen met een miskraam, die naast andere vrouwen liggen, waar de bevalling wel goed verlopen is. Het ergste wat ik meemaakte was een meisje van 13 jaar met een eerste baby. Ze weten van niets, zijn ongeschoold en kennen de gevaren niet van hun eerste seksuele contacten”, vertelt Annabelle Sneyaert, die nog meegeeft dat al die baby’s onmiddellijk worden weggenomen en een kaartje gebonden aan hun teen krijgen, om ze later te herkennen.

 

Annabelle Sneyaert, hier met mama Divina Mariona, heeft heel wat geleerd tijdens haar stage.

08:55 Gepost door Reginald in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.