Beernem

Zoals beloofd het interview met Patricia Waerniers in het kader van Wie ben ik?

Als klein meisje groeide zij op in het landelijke Sint-Joris waar ze een zorgeloze kindertijd meemaakte. Als dochter van een plaatselijke politicus maakte het opgroeiende meisje de vele uithuizigheid van haar vader mee en luisterde al vrij vroeg naar de politieke commentaren tussen haar ouders. Na haar succesvolle professionele carrière in het onderwijs, werd ze tijdens de recente gemeenteraadsverkiezingen tot schepen verkozen, maar een maand later sloeg het noodlot toe, toen haar man en vader van Maïtè en Miguel, Chris Teirlinck, een getalenteerde volleyballer, verongelukte.

Wie ben je?

“Ik ben Patricia Waerniers, zo’n 35 jaar geleden geboren als dochter van Jèrôme en Marie-Louise Brysse. Als kind groeide ik op in Sint-Joris en herinner me mijn mooie kindertijd, onder andere bij de Chiro. Aan het zorgeloos spelen in de Kooldreef en het Eiland, en school lopen in het schooltje naast de kerk bewaar ik de mooiste herinneringen. Later sloot ik mij aan bij de volleybalclub VBC St-Joris, waar ik schitterende jaren heb gekend. Ik tel nog veel vrienden en vriendinnen in St-Joris en vooral de kermisdagen liggen me nauw aan het hart”.

Je bent al op vrij jonge leeftijd door de politieke microbe gebeten?

“Inderdaad, toen ik zo’n jaar of tien was, wist ik al dat ik later iets in de politiek wou doen. Al vrij jong sloot ik me aan bij de jongeren van de toenmalige CVP. Het nadeel dat ik ondervond was het feit dat mijn vader aan gemeentepolitiek deed en ik dus niet kon deelnemen aan lokale verkiezingen. Bijgevolg werkte ik veel achter de schermen op nationaal, provinciaal en regionaal vlak. Ik kreeg er meteen al brede schouders en leerde er tegen een stootje opgewassen te zijn. Mijn moeder ervaarde ik als de sterke vrouw achter de man. Ze ontpopte zich tot opvangcentrum en tot buffer van de vele telefoonoproepen”.Stond het van meet af aan vast dat je zou kiezen voor de huidige CD&V? “Niet meteen. Tijdens mijn studiejaren ben ik op verkenning geweest bij zowat alle kleuren en strekkingen. Als studenten gingen wij ook naar de debatten van de liberalen bijvoorbeeld. Ik vind het niet slecht om ook eens vanuit andere standpunten bepaalde problemen te bestuderen. Het onderzoeken van andere ideeën en overtuigingen verruimt je horizon. Ik lees ook de propagandapunten van het Vlaams Belang, maar ook de boeken van Verhofstadt en Dedecker heb ik graag gelezen. Ik ben dus gaandeweg een overtuigd CD&V-er geworden: zo ben ik nu ook regionaal ondervoorzitter van de CD&V en regionaal voorzitter van de CD&V-vrouwen.”.

Na het behalen van je diploma als licentiaat lichamelijke opvoeding opteerde je om met jongeren te werken?

“Na mijn studies heb ik één jaar les gegeven en ondervond ik dat het een uitdaging is om jongeren elke dag opnieuw te motiveren. Ik deed ondertussen ook veel ervaring op met het inrichten van sportkampen en leerde veel respect op te brengen voor diegenen die erin slagen jongeren te stimuleren. Ik begon les te geven over bewegingsopvoeding aan toekomstige kleuterjuffen, waarbij ik probeerde de fundamenten van de bewegingsleer en motoriek bij kinderen mee te geven. Daarna werd ik coördinator internationalisering en kwaliteitszorg, tot ik tot departementshoofd in KATHO campus Tielt werd benoemd”.

Valt de combinatie onderwijs en politiek niet te zwaar uit, naast de taak als moeder?

“Het valt nog allemaal te combineren, doordat ik veel steun krijg van mijn ouders, waarvoor ik hen uiteraard heel dankbaar ben. Voorlopig ben ik nog aan een zoektocht bezig. Ik weet nog niet tot wat het leiden zal, maar ik begin me heel goed te voelen met mijn politieke bevoegdheden. Zo doet het me goed me als vrouw en schepen van openbare werken te profileren in een mannenwereld van aannemers en studiebureaus. Ik kan hierbij rekenen op een schitterende gemeentelijke technische dienst, waarvan het personeel me met raad en daad bijstaat. De ambitie om op federaal, vlaams of provinciaal politiek niveau door te groeien, blijft aanwezig. Het overlijden van Chris heeft me weerhouden thans niet mee te doen”.

Het ongeval heeft uiteraard je leven drastisch gewijzigd?

“Dat kun je wel stellen, ja. Er is in één ruk veel verdwenen, namelijk je zekerheden, je veilig nest, je steunpilaar, je dromen… Ook mijn spontaniteit ben ik wat kwijt… Zo durfde ik vroeger gemakkelijk eens een café binnenspringen en wat praten met de aanwezigen. Zelfs over zoiets denk ik nu vooraf meer na. Want mensen die je niet eens goed kennen, taxeren je, maar weten niet hoe je je voelt als je ’s avonds alleen thuiskomt. Ik voel me als het ware schuldig als ik in het openbaar durf lachen of plezier maken. Want er wordt rap over gesproken, vooral in zo’n kleine gemeenschap als onze gemeente. Sommige mensen trekken vrij vlug verkeerde conclusies. Door die twijfels verkeer ik vaak in een tweestrijd. Kom ik buiten, dan wordt gezegd dat het verdriet al geleden is. Blijf ik thuis dan kan men zeggen dat het loon van schepen gemakkelijk verdiend is. Het leven gaat echter zijn gang, en ik krijg gelukkig heel veel schouderklopjes en aanmoedigingen van de inwoners van onze gemeente…en dat doet echt deugd. Want, mijn kinderen gelukkig zien, blijft het hoofddoel…en hiervoor is ook een gelukkige mama nodig”.

De schattingscommissie bestaat in Groot-Beernem uit twee subcommissies onderverdeeld in enerzijds Oedelem en anderzijds Beernems en Sint-Joris. De leden zijn vrijwilligers die als expert-landbouwers die ten dienste staan van hun collega’s land- en tuinbouwers. Schepen Martine De Roo wilde deze mensen even in het voetlicht plaatsen.

Zo’n vijftig jaar geleden bestond er al een gentlements agreement tussen het federaal ministerie van landbouw en het ministerie van financiën, waarna in 1969 richtlijnen verschenen voor de oprichting en werking van een schattingscommissie. De burgemeester of zijn afgevaardigde en drie expert-landbouwers werden aangeduid. De voorwaarden om de commissie te vertegenwoordigen zijn eigenlijk vrij eenvoudig. “Men moet over gezond boerenverstand beschikken en kennis van de gemeente bezitten. Zo moeten onze experts goede notities hebben over de streek, de grond en zelfs de windrichting”, legt schepen Martine De Roo uit. “Elke deelgemeente heeft eigen eigenschappen en gedragingen. Onze leden kennen de gemeente door en door. Zij voeren dit vrijwilligerswerk uit en dat voeren wij als gemeentebestuur hoog in het vaandel”.

Rampen

Zo’n schattingscommissie wordt ook geconfronteerd met nationale rampen. “Inderdaad”, beaamt Martine De Roo. “Bij langdurige droogten zoals in 1976, stormschade in 1985 en stormen in 1990 wordt hun deskundig oordeel gevraagd. Bij nationale rampen is het onbegonnen werk om iedere landbouwer te bezoeken, maar dan wordt er op het gemeentehuis de schade in kaart gebracht. De waarde en de waardering voor deze commissie groeit met de jaren, want het oordeel is onafhankelijk, onderbouwd en met kennis van zaken voor een bepaalde streek opgebouwd. Regelmatig komen er omzendbrieven en aanbevelingen toe op de gemeente, waarmee we rekening proberen te houden”, legt Martine De Roo uit.

De commissie bestaat momenteel uit burgemeester Johan De Rycke, die als voorzitter fungeert. Martine De Roo is plaatsvervangend voorzitter. Voor Oedelem zetelt Marc Debouver als expert-landbouwer, aangeduid door de burgemeester, terwijl Johan Van Landschoot voorgesteld werd door het Ingenieur Agentschap voor Landbouw en Visserij. Herman De Cuyper en Georges Verschelde zijn de respectievelijke plaatsvervangers. Voor Beernem en Sint-Joris zijn het Gaston Claeys en Gerard Bonamie die de honneurs waarnemen, terwijl Geert Allemeersch en Gilbert Lootens als plaatsvervangers optreden.

De nieuwe Raad van Bestuur bij de Sportraad is een feit. Enkele getrouwen blijven aan het roer, maar ook enkele nieuwelingen doen hun intrede. Schepen Jos Sypré was dan ook gelukkig met de nieuwe samenstelling en hoopt in de toekomst nieuwe impulsen aan het Beernemse sportleven te kunnen geven.

In zijn maidenspeech belichtte Lucien D’haeninck het nieuw sportdecreet dat vanaf dit jaar van toepassing is. “Vanaf 2007 wordt een nieuw decreet Lokaal Sport voor Allen-beleid van kracht waarin de Sportraad, als vertegenwoordiger van de lokale sportwereld, een zeer belangrijke rol krijgt toebedeeld”, aldus Lucien D’haeninck. “Het nieuwe decreet heeft al heel wat impact op ons sportbeleid, niet in het minst omdat er ruime subsidies worden voorzien. De beleidssubsidie die vanaf 2008 zal toegekend worden door de Vlaamse regering aan de gemeenten in Vlaanderen bedraagt 1,5 € per inwoner en per jaar. Daar bovenop zorgen de gemeenten voor een eigen inbreng van 0,75 €. In totaal wordt er dus 2,25 € per inwoner aan sport besteed. Een aanzienlijke financiële steun voor de sport in Vlaanderen. Tenminste 50 % van de Vlaamse subsidies gaan naar de clubs.Voor de verdeling hiervan zal een subsidiereglement worden opgesteld. Er zal in de komende zes jaar ook aandacht besteed worden aan anders georganiseerde en aan schoolgebonden sport. Heel wat mensen in Vlaanderen doen immers op een niet-georganiseerde of individuele manier aan sport”, weet Lucien D’haeninck.

Sociaal aspect

Ook het sociale aspect komt aan bod in het nieuwe decreet, met vooral oog voor de toegankelijkheid tot de sport van sporters met een handicap, ook mensen van allochtone afkomst of zij die leven in armoede krijgen hierin de nodige aandacht. “Een belangrijk gegeven van het sportbeleidsplan tenslotte zal een meerjarenplanning omvatten inzake sportinfrastructuur. De noden en plannen op gebied van sportinfrastructuur in onze gemeente zullen in kaart gebracht worden en aangeven welke impulsen nodig zijn voor de toekomst. Vlaanderen werkt zeer bewust aan de ontplooiing van het sportbeleid. In vijf jaar tijd is het aantal volwassenen dat aan beweging doet met 10% toegenomen. 60% van de Vlamingen doet regelmatig aan sport. De Sportraad van Beernem wil zich inzetten om de sportmogelijkheden in de gemeente optimaal uit te bouwen”, aldus de voorzitter.

Projecten

Schepen Jos Sypré, die veel vertrouwen koestert in de nieuwe Sportraad, grasduinde even doorheen het algemeen beleidsprogramma 2007 - 2012. “De nieuwe voetbalaccommodatie in St.-Joris willen wij binnen de twee jaar realiseren. Er wordt tussen de Wellingstraat en de Waterstraat een nieuw gemeentelijk sportpark ingericht. Dit moet nieuwe impulsen geven aan de sportbeoefening op onze gemeente. De bestaande voetbalterreinen van het Drogenbrood worden hierin geïntegreerd. Een nieuwe gemeentelijke sporthal en een volwaardige atletiekpiste, met ruime parkeergelegenheid en met veilige fietsverbindingen tot aan de Fortstraat en het kanaal wordt in dit park opgenomen. De nieuwe mogelijkheden zullen aan zoveel mogelijk sportverenigingen kansen bieden om hun sport te beoefenen.Het sportpark Den Akker wordt geoptimaliseerd met het vervangen van de huidige petanque-accommodatie, aanleg van twee duiveltjesterreinen en een studie voor vervanging van de kantine van Cercle Oedelem. De samenwerking met De Zande en St.-Amandus en zo mogelijk ook met scholen, moet zorgen voor een beperkt aanvullend gebruik van hun sportinfrastructuur voor specifieke sporten. Ook minder gekend sporten en recreatiesport kunnen rekenen op logistieke ondersteuning”, legt de nieuwe schepen uit.

Foto:Lucien D'Haeninck, Freddy De Meyere, Johan Verplancke, Lea Compernolle, Gilbert De Craemer, Ronny Decorte, Annie Dhoore, Ignace Gernaey, Jean-Pierre Goethals, Myriam Rommelare, Frederik Tourlamain, Roland Vanderschaeghe, Alain Janssens en schepen Jos Sypré willen de sport in Beernem nieuw leven inblazen. Paul Vanderostyne en Dirk Claeys ontbreken op de foto.