Beernem

Joeri Denys is een typische rechterflankspeler, die door zijn inzet en technisch doorzicht heel wat offensieve impulsen in zijn ploeg kan steken en er meestal in slaagt om de spitsen op een degelijke manier te bevoorraden. Als afwerker komt hij minder aan zijn trekken, maar met zijn snelheid weet hij veelal tot diep in het defensief gebied van de tegenstrever door te dringen, om dan nog een goede voorzet te geven.“Astburg is nooit echt gevaarlijk geweest. We hadden ons nochtans aan een moeilijke opdracht verwacht, maar onze verdediging bleef in alle omstandigheden heel kalm en neutraliseerde de gevaarlijkste pogingen. Het werd weliswaar geen hoogstaande match, maar voor ons telt uiteraard het resultaat. We prijkten bijna het ganse seizoen aan de leiding en het zou jammer zijn om de titel nog te verliezen in de laatste wedstrijd. Tijdens de tweede helft hebben we geprobeerd het tempo wat uit de match te halen, waarin we min of meer zijn gelukt. Toch bleef het opletten geblazen voor de snelle prikken van hun spitsen, maar naarmate de wedstrijd vorderde, zwakten die ook af, zodat we heel ontspannen voetbalden”, legt Joeri Denys uit.

Excelsior dat, na de bekeruitsluiting, nog twee punten voorsprong telde op Astburg in de voorlaatste wedstrijd, dreigde ook nog naast de titel te grijpen, toen de Beernemnaren in de laatste match tegen Driehoek niet verder geraakten dan een gelijkspel. In de testwedstrijd hebben de geel-zwarten echter orde op zaken gesteld en overtuigend de titel veroverd.Excelsior kon geen betere start dromen toen, na zes minuten, Thomas Vermeire in de open ruimte werd gestuurd. De jonge spits kapte zijn belager uit en knalde de openingstreffer op het bord. Excelsior leek gelanceerd, vooral onder impuls van een sublieme Joeri Van Waeyenberghe. Een poging van deze voorspeler werd van de doellijn weggewerkt. Even later zond hij in tot bij de mee opgerukte Bart D’haeninck, die meteen de stand verdubbelde. Een mogelijkheid van Chris De Vliegher op aangeven van Vermeire werd weggewerkt. Pas na een halfuur stak Astburg de neus aan het venster, toen Kurt Hongerloot het hoofd vond van Dieter De Blieck, die echter nipt naast knikte. Op slag van rust zoefde een pegel van Hongerloot eveneens rakelings naast.Tijdens de tweede helft nam Astburg het heft in handen, maar Excelsior verdedigde knap de opgebouwde voorsprong, zodat de pogingen zonder veel moeite werden weggewerkt. Aan de overzijde vond Nico Lootens niet de goede richting om af te werken en een inswinger van de ingekomen Wouter Vromant werd door Van Waeyenberghe pal op de doelman gekegeld. In de slotminuut plaatste Bart D’haeninck het orgelpunt, toen hij een voorzet kreeg van een in de ruimte duikende Vromant. Hierop reageerde Astburg nog met een pegel op de staander van Jan De Ruddere, maar scoren zat er blijkbaar niet in.Excelsior Beernem: Fernande, De Vliegher, Demeyer, Saey, D’haeninck, Van Waeyenberghe, Vermeire, Verbeke, Denys, Lootens, Teirlinck, Vromant, Deroust, Injon.Omega Astburg: Gevaert, Van Haecke, De Duytsche, Sarron, Van Daele, De Blieck, Hongerloot, Vercruysse, De Ruddere, Creyf, Rosseel, Desaeger.

Jaarlijks hielden de Beernemse oud-strijders hun koffietafel en ook hun maaltijd na de 11-novemberviering in het lokaal Sint-Elooi. Voor dit jaar heeft lokaalhoudster Erna laten weten dat ze er mee ophoudt.De Beernemse oud-strijders hebben er aan gehouden Erna te bedanken voor de vele jaren die ze de oud-strijdersbond onderdak gaf. “We waren hier altijd welkom en ik ben hier al die jaren goed ontvangen geweest”, aldus een geëmotioneerde voorzitter Maurits Degrande. “Ons bestuur hield er aan Erna te bedanken voor haar inzet en we zijn er haar dankbaar voor”.Ondertussen heeft de bond nieuw onderdag gevonden in café Sint-Lucas.PlechtigheidDe oud-strijdersbond organiseert op 10 mei een plechtigheid aan het monument van de drie gefusilleerden juist voor het kasteel Bulskampveld. “René Peers de Nieuwenburg, Armand De Voogt en Michel Van Hamme werder er in de septemberdagen 1944 lafhartig door de Duitse troepen neergeschoten”, aldus bestuurslid Lucien De Craemer. “Het monument werd door de provinciale diensten opgesmukt, zodat we van de gelegenheid willen gebruik maken om deze drie gefusilleerden plechtig te herdenken. Het gebeuren zal plaatsgrijpen om 15 uur en een sectie van de School voor Onderofficieren uit Zedelgem zal aan het gebeuren deelnemen”.

De sociale woningbouw in Groot-Beernem neemt een grote vlucht. Na projecten in de drie deelgemeenten, staan ook nog de Oude Melkerij in Oedelem, het pand Degrande, de Diksmuidse Boterweg en het voetbalterrein in Sint-Joris op stapel. Ondertussen werden acht seniorenwoningen in ’t Hof in Sint-Joris afgewerkt.Voor dergelijke projecten wordt een beroep gedaan op een sociale huisvestingsmaatschappij of wordt eigen initiatief genomen. Reeds in de tweede helft van de jaren negentig werd het plan opgevat om vanuit het OCMW Beernem op eigen initiatief seniorenwoningen te organiseren in de verkaveling ’t Hof in Sint-Joris. De vraag naar dergelijke woningen in de deelgemeente was groot. Het was dan ook een fiere burgemeester Walter Van Parijs, die samen met zijn Oostkampse collega en voorzitter van de WVI Luc Vanparys, de gedenkplaat onthulde.“Er werd een beroep gedaan op de West-Vlaamse Intercommunale (WVI) om in een vorm van partnerschap een totaalconcept te realiseren. Het project kende een moeilijke start na een onteigeningsprocedure en een noodzakelijke aanpassing van het BPA, waarbij voorzien werd in een specifieke zone voor groepswoningbouw onder vorm van gesloten bebouwing in een concept van verdichting. Het OCMW kon dan eindelijk van start gaan met de bouw van acht bejaardenwoningen”, legt Walter Van Parijs uit.De huizen die er werden gebouwd bevatten alle comfort. Elke woning beschikt over een geïntegreerde keuken, met alle toestellen inbegrepen, een voorraadberging met mogelijkheid voor plaatsing van wasmachine, droog- en diepvrieskast, twee slaapkamers, badkamer met aangepaste ruime douchecel en een afzonderlijk toilet. “Alle bruikbare ruimtes bevinden zich gelijkvloers en alle woningen zijn bewoonbaar voor rolstoelgebruikers of gehandicapten. Bij het concept werd bijzondere aandacht besteed aan de materiaalkeuze en gebruiksvriendelijkheid. Bovendien gingen we de milieu-aspecten niet uit de weg. Zo beschikt elke woning over een regenwaterput van 5.000 liter met aansluiting voor wasmachine en toilet, thermostatische kranen voor rationeel energiegebruik”, voegt Van Parijs er aan toe.Het project werd volledig uitgevoerd door de WVI, die na huidige voltooiing het geheel zal overdragen aan het OCMW. “Onze intercommunale werkt in 54 gemeenten”, aldus voorzitter Luc Vanparys. “We zorgen voor sociale bouwkavels, plannen BPA’s, ontwikkelen industie- en ambachtelijke zones en voeren studie-opdrachten uit. Als intercommunale willen we een klein gat in de markt helpen opvullen en gemeenten helpen waar het enigszins mogelijk is. Onze middelen zijn echter niet onbeperkt en in onze begroting staat een half miljard oude franken die aan OCMW’s ter beschikking worden gesteld en onder gunstige voorwaarden in twintig jaar kunnen afbetaald worden. In elk geval is dit project een succes waarbij de woningen genieten van een goede locatie, niet ver van kerk en vaart. Als de groenaanleg achter de rug is, zal het hier aangenaam wonen zijn”, besluit Vanparys.

De leden van de Sint-Amandusparochie hebben pastoor Omer Deceuninck gevierd voor zijn 50 jaar apostolaat. Begin 1955 kwam “de keuning” naar Beernem afgezakt. Het was echter niet Koning Boudewijn, maar wel onderpastoor Deceuninck.Omer Deceuninck werd geboren op 28 oktober 1920 in Passendale, in een door de Amerikanen gezonden barak, om vluchtelingen te herbergen. Hij was de derde in een gezin van elf kinderen uit een zeer eenvoudige arbeidersfamilie. “Mijn vader is gans zijn leven seizoensarbeider geweest in Frankrijk en daarna werkte hij bij een landbouwer in de omgeving van de steenovens”, vertelt Omer Deceuninck. “We hebben nooit luxe gekend, maar te kort hadden we zeker niet. Mijn roeping is ontstaan toen ik in het achtste leerjaar luisterde naar een broeder Marist en onder impuls van de toenmalige onderpastoor, belandde ik bij Don Bosco in Kortrijk om er mijn middelbare studies aan te vatten in 1934. Mijn priesterwijding gebeurde op 31 mei 1947 en tien dagen later kreeg ik mijn eerste taak als coadjutor bij een zieke pastoor in Oostkerke-Diksmuide. Daarna werd ik in 1948 onderpastoor benoemd in Vladslo en op 1 januari 1955 ontving ik een brief van uit het bisdom om mij naar Beernem te begeven”, vertelt Omer Deceuninck. Onderpastoor Deceuninck kreeg heel wat taken te verwerken. “Veel huisbezoeken vielen mij ten deel, want bij hoogdagen werd de H. Communie thuis gebracht. Dag en nacht werd er op ons beroep gedaan en toen gebeurde nog alles te voet. Daarnaast had ik tientallen organisaties en verenigingen van de jeugd tot de …geitenbond. Geen enkele avond was ik thuis. Altijd onderweg van hier naar daar, vergaderingen bijwonen, allerhande parochiaal werk… Gelukkig heb ik thuis geleerd wat werken was. Met behulp van de KWB bouwden we een speelplein achter zaal Berenheem. Deze zaal bracht onze gemeente veel nut op. Thans echter is het financieel nauwelijks mogelijk om de touwtjes aan elkaar te knopen. In 1986 werd ik aalmoezenier van het rusthuis Mariawende, waar ik me ontferm over een tijdschriftje voor de bewoners. Nu ben ik nog proost van de KBG en de Kon. Harmonie Sint-Cecilia”, legt pastoor Omer Deceuninck, die tevreden op zijn leven terugblikt, uit.

Het Davidsfonds organiseerde in de Beernemse bibliotheek een literaire avond en nodigde hiervoor auteur Vic De Donder, schrijver van Zonsverduistering boven Brugge en Mathilde en de monnik, uit. Het werd een boeiende causerie onder leiding van Jooris Van Hulle.Vic De Donder is journalist bij De Standaard, maar wat velen niet wisten is het feit dat hij ook optreedt als reisleider. Deze succesvolle auteur kan het schrijven niet laten en is momenteel bezig aan een geschiedenis van Vlaanderen. Als licentiaat filosofie heeft hij een zwak voor archeologie en daarom vloeide uit zijn pen “Had Schliemann toch gelijk” en “Troje”. “Voor mijn romans die vulgariserende geschiedenis beschrijven, moest ik zorgvuldig en grondig te werk gaan”, aldus Vic De Donder. “Met historische romans komt men terecht op het gebied van vakspecialisten, bijgevolg beperkt dit de ruimte waarin men kan schrijven. Ik publiceerde een viertal boekjes in De Zwarte Reeks, een idee van Gaston Durnez, die hiermee dezelfde toer wou opgaan als de boekjes over l’histoire contemporaine, die in Frankrijk een groot succes kennen, wellicht omdat het herkenningseffect bij de lezer zich hierin manifesteert”, legt de auteur uit.Zijn laatste twee historische romans brengt de lezer terug naar de middeleeuwen, de tijd van Karel de Goede en het economisch opbloeiende Vlaanderen. “De Vlaamse Graven waren schurken eerste klas”, aldus Vic De Donder. “Ze groeiden uit tot de machtigste personen in Europa. Ondanks het feit dat ze vazal waren van de koning van Frankrijk, zochten ze hun economisch heil in Engeland bij de wolindustrie. Engeland en Frankrijk waren erfvijanden, met als gevolg dat er een embargo tegen Vlaanderen werd uitgevaardigd, wat honger en armoede met zich meebracht. De moord op Karel de Goede heeft meer dan 1302 de geschiedenis van Vlaanderen gewijzigd. In mijn boek Zonsverduistering boven Brugge steekt een gedeelte van de geschriften van Galbertus van Brugge, die een prachtig relaas heeft opgetekend en kan beschouwd worden als de eerste Vlaamse journalist. Fictie en feiten glijden door elkaar, maar bewust verwijder ik me nooit van de historische werkelijkheid”, aldus De Donder.

Andrea Scharlaken en Andries Paret uit het Galgeveld 48 in Sint-Joris vierden onlangs hun vijftig jarig huwelijksjubileum. Burgemeester Walter Van Parijs hield er aan de jubilarissen te feliciteren.

Onlangs vierden Anna Saelens en Valerius Vandamme uit de Wellingstraat 107 in Beernem hun gouden jubileum in aanwezigheid van hun kinderen en kleinkinderen. Anna werd geboren op 28 april 1935 in Aalter, terwijl Valerius het levenslicht aanschouwde op 7 augustus 1924 in Snellegem. Het echtpaar telt zes kinderen en reeds één achterkleinkind. Valerius is altijd schrijnwerker geweest terwijl Anna zich over de boerderij ontfermde. Altijd hebben ze genoten van de natuur en thans houden ze zich nog bezig met televisiekijken of op koffieklets gaan.

Excelsior Beernem telde twee punten voorsprong op Omega Astburg voor de laatste match van het seizoen. In hun laatste competitiewedstrijd ontmoetten de geel-zwarten Driehoek, tegen wie ze vorige week in de bekerwedstrijd met 1-5 de boot ingingen. Deze keer werd de uitslag op het kleine VTI-veld 3-3, nadat Excelsior telkens in achtervolging moest. Te veel kansen werden de nek omgewrongen om aanspraak op de zege te kunnen maken, met als gevolg dat zaterdag 30 april een testmatch moet gespeeld worden tegen Astburg, dat won van E. Torhout. Deze testmatch start om 14 uur op het veld van de Amateursport in Koolkerke. Alle supporters op post.

Ook de kadetten van SC Beernem onder trainer Paul Van Parijs hebben de titel behaald. Maken deel uit van de ploeg : Reindert Witdouck, Mattijs Timmerman, Pieter De Lille, Arne De Riemaecker, Stefan Vervinck, Niels Lips, Stijn Kinds, Frederik Sap, Sam Claeys, Sam Lammens, Glen Verbeke, Benny Claeys en Tom Van Slembrouck. Hugo Desmet, de ere-voorzitter van SC Beernem prijkt trots mee op de foto. Ook hier een dikke proficiat voor deze kampioenenformatie.